Binnenkort slachtpartij op de ijsbaan:

Werksters gooien darren de kast uit

Mannetjesbijen (onderling spreken ze elkaar liever aan met ‘dar’) gaan na een week of acht de pijp uit. Dan heb je geen lang leven, inderdaad. De darren die nu worden geboren, halen dat niet eens. Als zij dit stukje zouden lezen, schrikken ze zich een hartverzakking.

Want: in de tweede helft van augustus zullen ze ruw de deur worden gewezen. Van kast en haard verlaten rollen de verwende jongeheertjes tussen de ijsbaangrassprieten op de rug, spinpoatsje nog even na en stijgen op naar de bijenhemel. Elk jaar dezelfde slachtpartij. Je kan de agenda erop gelijk zetten. Rond onze open-dag zullen mannetjes nog op één hand te tellen zijn.

Wees eerlijk, bijen zijn bikkelharde wezens. Vooral de vrouwen. Zijn het immers niet nota bene hun bloedeigen broertjes en half-broertjes die zij de dood injagen? Je ziet ze de mannetjes wegduwen en over de vliegplankrand kieperen. Die darren werken daar echt niet allemaal met plezier aan mee. Maar wat doe je als man tegen zo’n grote overmacht aan vrouwspersonen? Eén dar tegen twintig werksters. Dat is ongeveer de verhouding.

Je mag dan wel een kop groter wezen, dit ga je als vent subiet verliezen. Jij moet het uitsluitend van je spierkracht hebben, want angelloos. Een vrouwtje kan steken – en doet dat ook, meermaals als ze dat zo nodig wil.

Maar, ho even… Als een bij prikt, gaat ’ie toch dood? Klopt, als ze een mens met gif injecteert. Onze huid is zo dik dat de weerhaak van de angel daarin blijft zitten. Einde verhaal vrouwtje. Een dar is maar een zacht eitje; die kan ze moeiteloos (blijven) doorsteken.

Een beetje eigen-schuld-dikke-bult is het ook wel van die mannetjes. Ze zijn helemaal niet sociaal. Dat zet kwaad bloed. De meeste tijd lummelen ze in de kast rond. Met de handjes op de rug wat over de raten lopen, stomme praatjes verkopen hier en daar en aldoor lekker snoepen van de honing die werkwillige vrouwtjes naar binnen hebben gehaald. Ze eten drie keer zoveel als de werksters.

Bij mooi weer zuigen ze zich vol en hangen ze een poos rond op een naburige darrenverzamelplaats hoog in de lucht. In de hoop dat jonge koningen langskomen om hier hun maagdelijkheid te verliezen. Die maken trouwens zelf hun keuze.

Alleen de leukste en sterkste darren staat het bruidje als paringspartner toe. Eenkennig is zij niet. Ze duikt met minstens tien darren onder de dekens. Met een slordige 4,5 miljoen spermatozea op zak kan de koningin drie jaar lang haar eitjes leggen. Van een dagscore van 1400 stuks kijkt niemand in haar kast op.

Als Hare Majesteit in zo’n minuscuul zeskantig wascelletje een eitje deponeert en daar een spermazaadje bij doet, groeit hier een werkster uit. Stopt ze er alleen een eitje in, dus zonder zaadje, dan wordt het een mannetje. Maar hoe ontstaat een koningin eigenlijk zelf? Wil je bij blijven? Lees dan volgende keer meer…

Willem Altena, ijsbaanimker

gekke tekening van een werkster met een stuifmeelmandje

en dit is een zogeheten raam uit een kast met daarop bijen en (gesloten) broedcellen, waarin larfjes zich tot bijen ontwikkelen

Sneker ijsbaan in de zomer….

drukker bevolkt dan winterdag

Op de IJsbaan Dicky van der Werf is het ‘s zomers veel drukker dan in de winter! Huh, dat kan toch niet? Toch is het echt waar. Op een mooie schaatsdag zwieren honderden sportieve jongens, meisjes en volwassenen over de baan, maar zij vallen in aantal in het niet bij de duizenden nijvere dametjes die hier nu aan de Leeuwarderweg ronddarren….

Bijen! Ah, tuurlijk.

Onze harige, gevleugelde milieuvriendinnetjes. Ja, daar zijn er in dit groene stukje Sneek heel wat van. Even tellen. Een, twee…, eh, zes kasten staan er opgesteld, keurig naast elkaar, helemaal aan het eind van de baan, op 200 meter tegenover de ingang. Alleen al in één kast, van nog geen meter hoog, huizen meer honingbijen dan in heel onze stad aan Snekers wonen. Op z’n top – en dat is in juli het geval – kan zo’n volk wel 40.000 exemplaren tellen.

Dat zijn voornamelijk vrouwtjes. Een op de vijftien, twintig is een mannetje. Te herkennen aan zijn dikke kop en bolle ogen. Die wil alleen maar vrijen met maagdelijke jonge koninginnetjes, op een gezellige vrijgezellenhangplek hoog in de lucht een eind verderop. Verder zijn hij en zijn broers nogal lui en opvreters. Maar toch ook wel weer leuk én aaibaar. Aaibaar? Ja, want mannetjes – in tegenstelling tot vrouwtjes – steken niet.

Hun zusjes zijn ijverig. Zij doen allerlei dingen in de kasthuishouding. Van was raten bouwen, de koningin (daar is er in die hele bijenkluit maar eentje van) begeleiden bij het eitjes leggen, de jonkies helpen grootbrengen. En, niet te vergeten, buiten bloemenboodschappen doen! Nectar opzuigen, stuifmeel in hun pootkorfjes stoppen, water ophalen. Om maar wat te noemen.

Tsja, dan steekt het natuurlijk dat mannetjes geen flikker uitvoeren. Die ergernis loopt in de zomer onder de assertieve werksters aldoor verder op. Totdat in de tweede helft van augustus in de kast de bom barst. Dat duurt dus nog een dikke maand. Toch kun je volgende week hier al lezen wat er dan gebeurt…

Open bijendag: 27 augustus 2022

Het bestuur van IJsclub Sneek 1871 houdt op zaterdag 27 augustus in samenwerking met de drie hobby-imkers Willem Altena, Cor Reijenga en Cor de Boer op de ijsbaan een open bijen(mid)dag. Iedereen – leden en niet-leden, jong en oud – is van harte welkom tussen 14 en 16 uur. Nabij het ijsbaangebouw en rond de ‘stal’, gelegen aan de noordrand van het grazige terrein, kan men kennismaken met het wonderlijke leven van meerdere bijenvolken. Voor een natje, droogje en ijsje wordt gezorgd. En un potsje hoaning? Zolang de voorraad strekt.

IJsclub blij verrast met Poiesz Cheque

Wat zijn we blij met de cheque die we vandaag uit handen van Dimphy van Poiesz Sneek Noord  mochten ontvangen. Wederom een hele mooie actie geweest met oog voor jeugd en sport. Bedankt Poiesz  Jeugd Sponsor Actie 2022.

Voorzitter benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau

Vandaag heeft het de Koning behaagt om onze voorzitter, Jacob Akkerman,  te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje Nassau. Onder toeziend oog van trotse vrouw en kinderen kreeg hij de medaille opgespeld door burgemeester Jannewietske de Vries.

Benoemd bij Koninklijk besluit tot Lid in de Orde van Oranje Nassau:
Was lid van de Jeugdcommissie bij Tennisvereniging Nomi
Was organisator van Hardloopwedstrijd Sneek-Bolsward-Sneek
Was rond 1994 voorzitter van Zwemvereniging Neptunia
Was van 1963-1982 jeugdleider/jeugdtrainer bij VV ONS Sneek
Was van 1976-1981 algemeen vrijwilliger onderhoud tuin/klussen bij Tuinvereniging Nut en Genoegen
Was van 1978-1981 secretaris van Tuinvereniging Nut en Genoegen
Was van 1982-1986 verzorger jeugd en trainer bij VV ONS Sneek
Was van 1982-1991 sportmasseur bij VV Woudsend
Was van 1986-1987 verzorger ONS bij VV ONS Sneek
Was van 1995-2001 algemeen bestuurslid en vrijwilliger onderhoud bij IJsklub Sneek 1871
Was van 1996-2000 bestuurslid van de AV van Belastingdeurwaarders
Was van 2000-2016 penningmeester van de AV van Belastingdeurwaarders
Is van 2001-heden voorzitter en vrijwilliger onderhoud bij IJsklub Sneek 1871